frå Markjelke til Pyttafloane

Køyrer du inst i Mauranger til Nordrepollen, tråklar deg på smal anleggsveg gjennom Øyresdalen opp til Markjelke-vatnet, har du eit flott utgangspunkt for ein tur på glattskurte svaberg som ein gong har lege under brea. Planen vår var å gå til Juldalsknottane, der du følgjer den varda stien til Hundsøyra eit godt stykke på veg.

DSC_0125

P1020287
Eg rota flokken min litt vekk i starten, og kunne plutseleg sjå ned i fjorden. Etter kartet å dømma, skal dette vera bak Kjeaskorane.
P1020293
Endeleg på veg over Pyttafloane, eit utruleg passande namn, eit utal dammar, småvatn og nettopp, pyttar.
P1020296
I horisonten innover i landskapet lyser Folgefonna med isblå brefall i kantane
pytten
Lett å gå heim att, Juldalsknottane får venta til ein annan gong.

Alvaldsnuten

Vegen til Alvaldsnuten er nyleg merka. Her kan du gå korte turar langs Vetrhusvatna, eller du kan klatra opp urane til topps.

P1020256
Start ved Vetrhusvatna
P1020259
Vardebygging langs nymerka løype
P1020266
Tur i lett, grønt terreng frå Vetrhusvatna innover dalen
P1020273
Landskapet endrar seg til gråur og morenemasse
P1020283
Toppen, mot havet og  Siggjo til høgre langt ute.
P1020275
Luftig utsikt ned mot Eikemo med Langfoss i Åkrafjorden i bakgrunnen
P1020280
Mot nord ligg Folgefonna, alltid mektig skue

ørten shades of grey

Motar kjem seint til Knausen, som til dømes grå-fargen. Er det ikkje alt mange år sidan «Fifty shades of grey» -boka låg på alle nattbord og alle husa var kvitgrå inne? Rett nok var me vel umoderande grå lengje før grått vart moderande, me som hadde grått hus, grå bil, grå hagemøblar, grå innkjørsle, grå hedler, grå murar og grått fjell. Og no malar me jammen meir grått, no når glade fargar er på veg inn att, dessutan er håret blitt grått også.

 

det me trakkar på

I kveld har eg vore på  blome -og fuglesongtur i Valevågen og på Valeøya, saman med Jan Rabben og ein hyggeleg gjeng blomeinteresserte folk. Arrangør var Folgefonnsenteret, verdt å følgja med på fb og deira mange ulike arrangement.

P1020198

Alle desse blomane, bregnene og grastypane me vassar i eller trakkar på utan å sjå og tenkja på namn… etter denne kvelden veit me litt meir.

P1020170

Første møte var strandsmelle, den du kan smella som ein liten ballong.

Smørblom finst i mange sortar, her engsoleie og krypsoleie ( fin, men irriterande ugras).

P1020175.JPG

Stormarimjelle, snyltaren og tjuven som Olav H. Hauge kallar henne, stel næring frå naboplantane sine.

Erteblomstfamilien med vakre, gule tiriltunga eller Maria gullsko, og gjerdevikke med maur som samlar nektar på utsida av dei bittesmå blada ved feste på hovudblada.

I strandkanten finn me meir gult, gåsemure med sølvglinsande blad, og skjørbuksurta som sytte for C-vitamin til sjømenn i gamle dagar. Ho smakar ikkje godt, meinte dei som prøvde i kveld.

Til rosa kategori høyrer strandnellik og strandkryp, sistnemnde manglar kronblad, det rosa er begerblad, men ser ut som blomsteren.

Svana på reir og i fri flyt var lettast å få auga på i avdeling for fugl.  Men lyden av trast, flugesnappar, gråsisik, måltrast, lauvsongar, bokfink og blåmeis m.m. let seg høyra over Valeøya i kveld.