på juni-ski til bre-kanten

Av og til når fjorden ligg blank søndagsmorgonen og innbyd til båttur, får ein slik ei ubendig lyst til å gå på ski. Slik vart det i dag med start ved kraftstasjonen inst i Blådalen.

Bratt?? Kor bratt kan det bli? Ikkje bra start for ei som er meir enn middels høgderedd.

Endeleg oppe i Blådalsbotnen, etter å ha vore på skrå bredder mykje av vegen, klatra over lause urer og sett småras nedover stygge, svarte fjellsider.

Under snøen og isen, nokre stader oppe i dagen, buldra smeltevatnet som skal bli straumen vår via Blåfalli.

Så, over eit skar, kvelvar Fonno seg med lokkande solflekker. Det kunne sjå ut som om ho var så nær, så nær, men det stemte ikkje.

Stifinnaren er send ut på rekognosering.

Det blømer i 1000 meters høgd òg.

Siste del gjekk gjennom smale skar, med eitt og anna skummelt overheng.

Nå kjem neste ras dettande?

Då er me framme! Ein bakke ned, så kan ein stiga inn på Fonno. Men den engstelige av oss, har oppdaga noko som liknar på sprekker? og bestemmer at i dag går turen hit, og ikkje lenger!

Den som ikkje nådde heimatt…….

og den som nådde heim att 😉 på tungt, vått føre gjer det godt med pust i (nedover)bakken.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s