lefselaget

Det var i dei dagar, tida var komen då det skulle bakast lefser til jul.

Fin gong på baksten.

Med mange bakstekoner og -mann på same kjøken, blir det mykje preik, lått og løye, og det er snart føre å gløyma det som ligg på bakstehella.

Dei yngste på lefselaget sørgjer for heller uvanlege innslag i det tradisjonelle lefsemiljøet.

Det starta med ei tanta og ei niesa på eit mindre kjøken, i dag har det auka til denne store lefsefamilien. Og med kjolaførkleet på plass, kan ei vanleg kåna kjenna seg som ei ekta bakstekjerring.

til lukka med dagen, folk og dyr!

Eg likar 17.mai, så i dag la eg ut i tog, saman med bygdefolket, eller dei «rare dyra på Sunde» som me har blitt kalla av (ein foruretta) gjestelakseoppdrettar Gerhard Alsaker. Eg likar meg i «dyreflokken» på ein 17.mai, om det regnar, bles eller skin sol, her stiller bygda like trufast opp. Tradisjonen med betasuppa, kaker og kaffi i gymsalen etter tale, song og musikk, held seg like levande i nye generasjonar. Jau, på 17.mai trykkjer eg «Lik dette»!